เมื่อคืนท่าทางไม่ดี รีบกลับมา อาบน้ำ นอนเลย ไม่ทำอะไร ตื่นมาแล้ว ตอนนี้แรกๆก็ดีนะ แต่เริ่มดูงานเมืองไทย เริ่มเบื่ออีกแล้ว คิดถึงงาน ที่จะทำก็ไปกันใหญ่ นะ ทั้งงานค้างที่เมืองไทย งานสั่งของผักที่ร้าน งานซื้อของ เออ ซ้ำซาก  แล้วเมื่อไหร่ จะหลุดพ้น อ้าวแล้วหลุดพ้นคืออะไร ไม่ต้องทำอะไรเลยเหรอ จะดีหรือ ไม่ทำอะไร คืออะไร คนที่ไม่ทำอะไร คือคนที่ต่ายไปแล้ว ก็ต้องทำต่อไป งานที่ไทย งานที่ออสเตรเลีย งานเรียน งานเขียน หามาให้ตัวเองทั้งนั้นแ งานทั้งหมด งานเมืองไทย ถ้าจะหยุดทำก็ได้ แต่ไม่หยุดไปต่อมันเอง ไปหาคนทำมาเอง  งานออสเตรเลีย ก็เป็นคนไปประสานงาน ทำเอง แล้วจะด่าใคร ก็ต้องด่าตัวเอง  เออ  แล้วจะบ่น ไปทำไม  ไปทำงานซะ ต้องทำหลายอย่าง

โทรถามเรื่องของหายที่ส่งไปที่ไบรษณีย์ 

โทรขายของที่เมืองไทย

โทรสั่งผัก

โทรคุยเรื่องค่าเช่า

โทรเรื่องขายประกัน

โทรเรื่องที่พักที่จะไปเพรธุ

โทรประสานงานเรื่องคนมาทำงานแทนเราที่ไม่อยู่ อาทิตย์หน้านี้วัน พุธ พฤหัสไม่ต้อง จันทร์ อังคารมีคนใหม่ แล้ว พฤหัสอาจต้องเอามาเสริมข้างใน 1คน สรป

เสาร์ แมก มาเสริมข้างนอก ออยอยู่ข้างใน >> ต้องเรียกแมกมาวันนี้ วันเสาร์    40

อาทิตย์ ออยมา>> 50 ช่วยข้างใน ข้างนอกต้องมีใครหรือเปล่า >>ต้องเรียกแมก หรือเปล่า 40

จันทร์ มีคนใหม่มาอยํแล้ว ไม่ต้องเรียกใคร  30

อังคาร มีคนใหม่มาอีกคน ไม่ต้องเรียกใคร  30

พุธ  อาจต้อง >>เรียกแมก  มาช่วย 40

พฤหัส อาจขายดี ต้องเรียกออยมาช่วย  แมกมาอยู่แล้ว ออย >>>50

รวมลงทุนเพิ่ม 40+50+40+40+50=220

220+100 =320 รวมแล้ว จ่ายเหมือนกัน จ้างคนเพิ่ม ต้นทุนก็ใกล้เดิม ครับ ผมไม่มีอะไรต่างในเรื่องเงินทุน แต่มีต่างเรืองคนทำงาน ไม่ใชคนเดิม ไม่คล่องเท่าคนเดิม แต่ก็คงถูไถไปได้ มันจำเป้นก็ว่ากันไป